با بهار  که  از من جدا شدی، هر سال که می رسد یأس از نو شدن و ترس باز بی تو شدن می کُشدم
هر چه پای بکوبد بهار ، دست بیافشاند به بار ... هر چه روید نسترن ....هر چه گل گوید به من
هر چه دارم توان ، هر چه بیزارم از بهار ...پیش هم می گذارم...

 و قصد دارم  راه را  ببندم بر روزگار

عید آمد و آنماه دلافروز نیامد		دل خون شد و آن یار جگر سوز نیامد
نوروز من ار عید برون آمدی از شهر		چونست که عید آمد و نوروز نیامد

نوشته شده در چهارشنبه بیست و هشتم اسفند 1387ساعت 17:41 توسط Ramtin| |