شاید روزی خورشید بتابد، چشمهایت را ببند
زندگی میزند در من نبضساخته از پروانه ها یک پل
زده گهواره ها را به چلیپا
ریخته ترس و من بی وحشتنگرانی ها را هرچند کوتاهبه ترانه های آه میبندمو به دین می خوانمکه به ابلاغ رستاخیز دل مدفون شده ی خویشتن ٬آمدهامو ظرافت در تو٬ به خلوص صبحگاهو کشیده نفس٬ ریه هایت وجدانگیسوانت رگبارو سوار بر نازبا صدایی بلند ٬می خراشی دیواربیدفاع میافتی ٬خسته ازین پیکاربه رقابت با خودبه ملامت با منمیشکافد سقف ها٬ از لرزشو هوا می دمد بی ربط و به ما هم خون٬ با زمینحس یکپارچگی می بخشدبا الیاف سنگ به چرای بودن می خوریم پیوند به نتیجه ٬به سلامت٬ به غرورو تو باز خواهی بست٬ رازها را به جوابگلها را به میلتیرها را به قلب
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم خرداد 1390ساعت
20:41 توسط Ramtin| |
| Designed By : b4sunset |
One day the Sun will rise, close your eyes
شب از جایی شروع می شه که تو چشمات رو می بندی
شب از جایی شروع می شه که تو چشمات رو می بندی
Authors
- <-BlogCustomHtml->
شمار بازدیدکنندگان :