هنگام خداحافظی 

پیشانی ات را بوسیدم . زدی من را

شب پره ها در مشت تو جان دادند .

من و گربه ام هر دو گریستیم.

من برای تو,

 و گربه برای جوجه های آخرین پاییزی که می شماردشان و 

 در خورجین الاغ آن دهاتی ناله می کردند.

مصون از دلخواسته هایم بودی

گره خورده بود با اسرار تو

تبلیغ و سکّه و دلار

و من بساط صرّافی خود را

پهن کردم نبش خیابان منوچهری.

داد  زدم: " کسی برای برگشت نرخ ندارد."

نوشته شده در چهارشنبه سی ام آذر 1390ساعت 4:3 توسط Ramtin| |