شاید روزی خورشید بتابد، چشمهایت را ببند

333

barbod — Mon, 06 Feb 2012 08:04:00 GMT

سعید ساقی بود صندوق عقب ماشینش پر بود از گالن و بطری های لیتری سن ایچ و کیسه نایلون های گره زده . خوب که می گشتی مت‌آمفتامین بلغورترین سوغاتی هاش بود .

مشتریاشو اول دوست داشت هرچی می خواستن فراهم می کرد . باشون گرم می گرفت و رفاقت می کرد خوب که معامله هاشون جوش می خورد و زرخریدش که می شدند به ریششون می خندید و کم بود دیگه تف بندازه رو صورتشون.

روزا می شست تو خونه و احیاء العلوم غزّالی و تذکرة الاولیای شیخ عطار می خوند . یک ساعت ساز دهنی می زد و می گرفت می خوابید تا یکی بهش زنگ بزنه.

زهره بود. زهر مار همیشگیشو می خواست . سعید سرش داد زد : پولشو داری ؟ خب . نداری باشه زر زر نکن ما رو تا اونجا نکشونی فقط

زهره ام که خمار و نئشه بود براش خوند :

" هنوز نیامده بغض بدرقه ات , عمر من را گرفته

من , در آن سوی جاده ها انتظارت را می کشیدم

و تو تنهای خود را روی برف ها رها کردی

درماندگی کدام یک از ما بیشتر است !

حرص تو به جیب من

یا من به شیشه خرده های خاکی که تو را از آن سرشته اند

332

barbod — Tue, 31 Jan 2012 20:12:18 GMT

در من عشقی ست

به بزرگی زیباترین گناه

که زندگی ست

مهم نیست برای که و برای چه

حتی بیزاری و نخواستن او

مهم اعتمادی ست

که من به پاکی قلب خود دارم

331

barbod — Sat, 28 Jan 2012 10:02:00 GMT

به نام خدایی که نبود:

کتیبه های گلی, وفور علاقه ام را نسبت به تو در خود حک کرده اند .

تکلیفی که روشن است.

گیراترین متن ها در احاطه کردن یک قلب سترون بی اثرند .

قلبت فریفته ی زیبایی هاست .

قلبم فریفته ی تو

و این میان طمع تو برّا تر است.

بهم ریختگی من را زار می زند

برای این است که نمی نویسم.

the warlock with the hairy heart

before-sunset — Fri, 20 Jan 2012 16:08:00 GMT

در سیاه ترین کابوس من, تو سپید پوشیدی با دسته گلی سرخ, من سوی تو می آیم, تو دور می شوی, من نام تو را می خوانم, تو دور می شوی, در سیاه ترین کابوس من, تو سپید پوشیدی با قلبی سرخ, من احساس می کنم جای چیزی خالی است, جای قلبم, جای تو, در سیاه ترین کابوس من, تو سپید پوشیدی با لبخندی سرخ, من می ایستم, تو باز هم دور می شوی, چشم هایم را که باز می کنم, تو دیگر نیستی.

329

before-sunset — Wed, 18 Jan 2012 23:58:00 GMT

برای من تنها تو بودی از همان لحظه که دانستم بی عشق نمی شود لبخند تو در انتهای جاده تنها آرزویم بود

که در آغوشم بخوانی من هم عاشق تو بودم هر چند که...

لعنت به تو و هر چند که - برای من تنها تو بودی.

328

barbod — Tue, 10 Jan 2012 11:21:00 GMT

بریده اند ناف ما را به تنهایی
که ضجه هایم در هواخواهی ات
یکی از بیست و شش هم بحساب نیایند

327

barbod — Thu, 05 Jan 2012 22:50:00 GMT

ای که حرفی ست مرا با تو بخند

دست من خالی ست دلم دریاست بخند

شب بلند و دیده ام بر تو تنهاست بخند

غم گرفته تو را ولی از گوشه ی لبهای تو

شادی پیوند ما پیداست بخند

326

barbod — Tue, 27 Dec 2011 05:49:00 GMT

ما درین تاریکی، دست آوردی نداریم!

تو به کاوش هایت ,که به کشف فردا ,می رسند دل بستی.

و من از شعری که قلندروار , در گود کلام , می آید خشنودم

و ازینکه شب ها, با تو از شیهه ی تک شاخ ها, سخن می گویم.

غیبت ماه حسّ آمیختن را گم کرده است.

پاکی از آبهاست

اما چون دریا هم از رخوت دوران کدر می گردد

قطره هایش را به ارتماس از وجود تو می ریزد

پیشترک, خُلق مرا تنگ نکرد

که عروس سرمه پوش طالعت ,رَخت را لت لت کرد

برکت زایید و بخت از وصل تو با من دیوانه صحبت می کرد

325

before-sunset — Sat, 24 Dec 2011 00:46:00 GMT

چیزی به طعم سیب

عطر تن تو بود

چیزی به رنگ خون

طعم لب تو بود

چیزی شبیه عشق

رنگ دل تو بود

324

barbod — Wed, 21 Dec 2011 04:03:00 GMT

هنگام خداحافظی

پیشانی ات را بوسیدم . زدی من را

شب پره ها در مشت تو جان دادند .

من و گربه ام هر دو گریستیم.

من برای تو,

و گربه برای جوجه های آخرین پاییزی که می شماردشان و

در خورجین الاغ آن دهاتی ناله می کردند.

مصون از دلخواسته هایم بودی

گره خورده بود با اسرار تو

تبلیغ و سکّه و دلار

و من بساط صرّافی خود را

پهن کردم نبش خیابان منوچهری.

داد زدم: " کسی برای برگشت نرخ ندارد."